تبابیع

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

تبابیع. [ ت َ ] (ع اِ) ج ِ تُبَّع. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). رجوع به تبابعه و تبع شود.