بیمارتن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بیمارتن . [ ت َ ] (ص مرکب ) تن بیمار. که تن بیمار داشته باشد. رنجورتن . علیل المزاج : آفتاب اشترسواری بر فلک بیمارتن در طواف کعبه محرم وار عریان آمده . خاقانی .
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بیمارتن . [ ت َ ] (ص مرکب ) تن بیمار. که تن بیمار داشته باشد. رنجورتن . علیل المزاج : آفتاب اشترسواری بر فلک بیمارتن در طواف کعبه محرم وار عریان آمده . خاقانی .