بیدادکرده
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بیدادکرده . [ ک َ دَ / دِ ] (ن مف مرکب / نف مرکب ) ستم کرده . که مرتکب ظلم شده باشد. که ستم روا داشته باشد : فژاگن نیم سالخورده نیم ابر جفت بیدادکرده نیم . بوشکور.
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بیدادکرده . [ ک َ دَ / دِ ] (ن مف مرکب / نف مرکب ) ستم کرده . که مرتکب ظلم شده باشد. که ستم روا داشته باشد : فژاگن نیم سالخورده نیم ابر جفت بیدادکرده نیم . بوشکور.