بی طراوت

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

بی طراوت . [ طَ وَ ] (ص مرکب ) (از: بی + طراوات ) پژمرده و خشک . (آنندراج ). رجوع به طراوت شود.

مترادف‌ها و واژه‌های مرتبط