بور ابرش

بورابرش . [ رِ اَ رَ ] (ترکیب وصفی، اِ مرکب ) اسبی که سرخ رنگ و دارای خالهای سفید باشد : سیه چشم بورابرش و گاودم سیه خایه و تند و پولادسم . فردوسی . یکی بور ابرش به پیشش بپای نه آرام دارد تو گویی بجای . فردوسی . و رجوع به ابرش شود.