بله قولاغ
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بله قولاغ . [ ب َل ْ ل َ ] (ترکی، ص مرکب ) (مرکب از بله + قولاغ ترکی بمعنی گوش ). بله گوش . که جانب وحشی لاله ٔ گوش او بیش از حد عادی شخ و ایستاده است . تنابزیست مردم قزوین را. بمزاح، قزوینی . قزوینی بله قولاغ . (یادداشت مرحوم دهخدا). رجوع به بله گوش شود.