بشکلید
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بشکلید. [ ب ِ ک َ ] (اِ) رخنه و نشان را گویند که با سر انگشت و سرناخن به هم رسد. (برهان ). رخنه و شکاف . (ناظم الاطباء). نشان رخنه ٔ سرانگشت است و ناخن . جامه ای که در خار آویزد و بدرد آنرا بشکلید گویند. (اوبهی ). ◄ خراش . (ناظم الاطباء). و رجوع به بشکلیدن شود.