بشقاب

(بُ) (اِ.) ظرف غذاخوری معمولاً گرد، کمابیش مسطح و لبه دار یا دارای شیبی اندک به طرف داخل.<br>

(بُ) (اِ.) ظرف غذاخوری معمولاً گرد، کمابیش مسطح و لبه دار یا دارای شیبی اندک به طرف داخل.

بشقاب . [ ب ُ ] (ترکی، اِ) پشقاب . (از غیاث ) (آنندراج ). ظرف غذاخوری پهن و گرد و کم عمق مانند دوری و رکابی که سکر و سکرچه نیز گویند. (ناظم الاطباء). ظرف پخ که در آن چلو یا پنیر و سبزی و امثال آن گذارند. لب تخت .

دیس، کاسه، قدح، ظرف، قاب، نعلبکی، آفتابه‌لگن سینی، آبکش، صافی بشقاب چوبی، بشقاب توگود، بشقاب سوپ‌خوری، پیش‌دستی، بادیه، مجلس، دیس بزرگ، مجمعه (مجمه)، مجموعه کاسه بشقاب، سرویس، سرویس چینی، آفتابه لگن، اسباب‌سفره

دوری، پیشدستی