واژه جو

بشر اسدی

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

بشر اسدی . [ ب ِ رِ اَ س َ ] (اِخ ) نام عاشق هنده . (مؤید الفضلاء). وی عاشق هنده بود و جان خود را بر سر عشقش گذاشت . جعفرسراج این داستان را بتفصیل در کتاب مصارع العشاق خویش آورده است . رجوع به هنده و الاصابة ج ١ ص ١٦٢ شود.

معنی بشر اسدی | واژه جو