برساختگی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
برساختگی . [ ب َ ت َ / ت ِ ] (حامص مرکب ) آمادگی . آرایش . خودآرایی : هرچه پرسیش ز رعنایی و برساختگی عربی وار جوابم دهد آن ماه عرب . سنایی . ◄ جعل . ساختگی . رجوع به برساخته و نیز رجوع به برساختن و ساختن شود.