بر دفتر افکندن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بر دفتر افکندن . [ ب َ دَ ت َ اَ ک َ دَ ] (مص مرکب ) کنایه از نوشتن . (برهان ) (آنندراج ) (مجموعه ٔ مترادفات ). بردفتر نوشتن و ثبت کردن . (ناظم الاطباء) : که این خوش حدیثی است بر دفتر افکن . خاقانی . حدیث عشق را بر دفتر افکند. خاقانی .