واژه جو

بجان رسانیدن

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

بجان رسانیدن . [ ب ِ رَ / رِ دَ ] (مص مرکب ) واصل ساختن به جان . ◄ به تنگ آوردن . عاجز کردن . زله کردن . بستوه آوردن : برسانید به خاک قدم یار مرا که رسانید به جان این دل بیمار مرا. صائب .

معنی بجان رسانیدن | واژه جو