بابلی
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(بِ) (ص نسب)<BR>۱- منسوب به بابِل.<BR>۲- کنایه از: جادوگر.<br>
فرهنگ فارسی معین
(بِ) (ص نسب) ۱- منسوب به بابِل. ۲- کنایه از: جادوگر.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بابلی . [ ب ِ ] (اِخ ) رجوع به محمدبن علاءالدین شود. (اعلام زرکلی ج ١ ص ١٣٧).
بابلی . [ ب ُ ] (ص نسبی ) منسوب بشهر بابل مازندران .
بابلی . [ ب ِ ] (اِ) می . باده . ◄ سحر. جادو. (منتهی الارب ) (دزی ج ١ ص ٤٧).