بابلکان
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
بابلکان . [ ب ُ ] (اِخ ) خاصه ٔ بالکانی . مرکز بلوک لاله آباد در ناحیه ٔ بارفروش . (سفرنامه ٔ مازندران و استرآباد رابینو ص ١١٨ قسمت انگلیسی چ ١٣٤٢ هَ . ق . قاهره ).دهی از دهستان لاله آباد بخش مرکزی بابل در ١٠هزارگزی جنوب باختری بابل، ٢هزارگزی شمال شوسه ٔ بابل به آمل . دشت، معتدل، مرطوب، مالاریائی و دارای ٧٧٠ تن سکنه است . آب آن از رودخانه ٔ کاری است . محصول آن برنج، کنف، صیفی، مختصر غلات، پنبه، نیشکر و شغل اهالی زراعت است . راه مالرو دارد. این ده از چندین محل بنام انگرتپه و ورمه تان و بابل کان تشکیل شده . مرکز حوزه ٔ ٣ آمار شهرستان آمل است . (فرهنگ جغرافیائی ایران ج ٣).