باابهت
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(اُ بُ هَّ) [ ع - فا. ] (ص مر.) باشکوه، باجلال.<br>
فرهنگ فارسی معین
(اُ بُ هَّ) [ ع - فا. ] (ص مر.) باشکوه، باجلال.
مترادف و متضاد واژهدان
باشکوه، باعظمت، شکوهمند، عظیم، مجلل (متضاد: بیابهت، محقر، بیشکوه)
فرهنگ املایی واژهدان
واژه ثبتشده در فرهنگ املایی