واژه جو

بااباب

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

بااباب . [ اُ ] (اِ) خبزالقرود. بائوباب . عظیم ترین درخت روی زمین است در نواحی استوائی میروید و از تیره ٔ بمباسه میباشد، ارتفاعش خیلی زیاد نیست ولی محیط تنه اش تا ٢٠ متر می رسد بنام انجیر معابد نیز مشهور است . (از گیاهان دارویی ج ١) (از لاروس ).

معنی بااباب | واژه جو