اهل بلد

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

اهل بلد. [ اَ ل ِ ب َ ل َ ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب ) مردم شهر. سکنه ٔ بلد. و رجوع به اهل شود.