واژه جو

امینای رشتی

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

امینای رشتی . [ اَ نا ی ِ رَ ] (اِخ ) علاقه بند و شاعر بود. (قرن ١٠ هجری ). او راست : ز بس که بی ادبی کرد تیشه ٔ فرهاد سر خجالت او تا بحشر در پیش است . (از تذکره ٔ نصرآبادی ص ٣٨٠) (از الذریعه قسم ١ از جزء ٩ ص ١٠٣) (از فرهنگ سخنوران ).

معنی امینای رشتی | واژه جو