التجا

التجا. [ اِ ت ِ ] (ع مص ) التجاء. پناه گرفتن . (منتهی الارب ). پناه آوردن . (غیاث اللغات ) : بسجستان رفت بر قصد خدمت سلطان و التجا بظل حمایت و عنایت او. (ترجمه ٔ تاریخ یمینی ). ◄ (از «ل ج ی ») خواندن خود را بسوی غیر قوم خود. (منتهی الارب ).

پناه بردن، پناه‌جویی، طلب حمایت، پناه جستن، پناه گرفتن، استمداد استظهار، پشت‌گرمی، اطمینان