التثام
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(اِ تِ) [ ع. ] (مص ل.) دهان بند بستن، لثام بستن.<br>
فرهنگ فارسی معین
(اِ تِ) [ ع. ] (مص ل.) دهان بند بستن، لثام بستن.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
التثام . [ اِ ت ِ ] (ع مص ) دهان بند نهادن . (منتهی الارب ). دهان بند کردن . (مؤید الفضلاء). دهان بند بربستن . (تاج المصادر بیهقی ). لگام بربستن . ◄ بوسه دادن بر چیزی . مأخوذ از لثم است که بمعنی بوسه دادنست . (غیاث اللغات ) (آنندراج ).