اقبال لاهوری | زبور عجم | دم مرا صفت باد فرودین کردند

دم مرا صفت باد فرودین کردند گیاه را ز سرشکم چو یاسمین کردند نمود لاله صحرا نشین ز خونابم چنانکه باده لعلی به ساتگین کردند بلند بال چنانم که بر سپهر برین هزار بار مرا نوریان کمین کردند فروغ آدم خاکی ز تازه کاریهاست مه و ستاره کنند آنچه پیش ازین کردند چراغ خویش بر افروختم که دست کلیم درین زمانه نهان زیر آستین کردند در آبسجده و یاری ز خسروان مطلب که روز فقر نیاکان ما چنین کردند