افلات
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
افلات . [اِ ] (ع مص ) فوت شدن چیزی . ◄ گذاشتن . ◄ فوت کردن . لازم و متعدی . (ناظم الاطباء) (منتهی الارب ) (آنندراج ). ◄ بجستن و بجهانیدن . (تاج المصادر بیهقی ). برستن و برهانیدن . (المصادرزوزنی ). جستن . انفلات . (یادداشت مؤلف ) : فلایومن علی من افلت من اولئک من الموت الموت ان یقع.