اطمع

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

اطمع. [ اَ م َ ] (ع ن تف ) طامعتر. پرطمعتر. آزمندتر. ♦ امثال : اطمع من اشعب . اطمع من طفیل . اطمع من فلحس . اطمع من قالب الصخرة . اطمع من مقمور .