اصلحک ا
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اصلحک ا. [ اَ ل َ ح َ کَل ْلاه ] (ع جمله ٔ فعلیه ٔ دعایی ) توفیق دهد خدای ترا به نیکودینی، یا خدا ترا اصلاح کند. دعایی است : عمران گفت : اصلحک اﷲ تو بدو مساح و زمین پیمای بر من حکم میکنی . (تاریخ قم ص ١٠٦). رجوع به اصلاح شود.