واژه جو

استیوار

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

استیوار. [ اِ تی ] (ع مص ) استئوار. ترسیدن و شتابی کردن در تاریکی . ◄ رمیدن چنانکه شتران و پریشان شدن در زمین نرم . ◄ استیوار قوم ؛ سخت خشمگین شدن آنان . ◄ استیوار بعیر؛ آماده ٔ برجستن شدن شتر.

معنی استیوار | واژه جو