واژه جو

استیار

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

استیار. [ اِ ] (ع مص ) برفتن . (تاج المصادر بیهقی ). رفتن . ◄ به روش کسی رفتن : استار سیرته ؛ ای استن بسنته . (منتهی الارب ). ◄ خواربار آوردن . (تاج المصادر بیهقی ) (زوزنی ). خواربار داشتن . (منتهی الارب ).

معنی استیار | واژه جو