استعتام
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
استعتام . [ اِت ِ ] (ع مص ) تأخیر در دوشیدن . یقال : استعتموا نعمکم حتی تفیق ؛ ای اخروا حلبها حتی یجتمع لبنها. (منتهی الارب ). ◄ در شبانگاه دوشیده شدن ناقه .
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
استعتام . [ اِت ِ ] (ع مص ) تأخیر در دوشیدن . یقال : استعتموا نعمکم حتی تفیق ؛ ای اخروا حلبها حتی یجتمع لبنها. (منتهی الارب ). ◄ در شبانگاه دوشیده شدن ناقه .