ارواء
/vâže/
لغتنامه دهخدا
( اِ ) (اِ.) [ ع. ] (مص م.)۱ - سیراب کردن.<BR>۲- روان کردن.<BR>۳- به روایت شعر داشتن.<br>
فرهنگ فارسی معین
( اِ ) (اِ.) [ ع. ] (مص م.)۱ - سیراب کردن. ۲- روان کردن. ۳- به روایت شعر داشتن.
/vâže/
لغتنامه دهخدا
( اِ ) (اِ.) [ ع. ] (مص م.)۱ - سیراب کردن.<BR>۲- روان کردن.<BR>۳- به روایت شعر داشتن.<br>
فرهنگ فارسی معین
( اِ ) (اِ.) [ ع. ] (مص م.)۱ - سیراب کردن. ۲- روان کردن. ۳- به روایت شعر داشتن.