ارشق
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ارشق . [ اَ ش َ ] (ع ن تف ) نعت تفضیلی از رشاقت . خوش قامت تر. زیبااندام تر. (غیاث ).
ارشق . [ اَ ش َ ] (اِخ ) کوهی است بزمین موقان از نواحی آذربایجان نزدیک بذّ. شهر بابک خرّمی . (معجم البلدان ). موضعی است بمغرب طالش .