واژه جو

ابوسعید ابوالخیر | رباعیات | رباعی شماره ۳۹۲

/vâže/

گنجور؛ اشعار فارسی

در عشق توای نگار پر کینه و جنگ گشتیم سرا پای جهان با دل تنگ شد دست زکار و ماند پا از رفتار این بس که به سر زدیم و آن بس که به سنگ

معنی ابوسعید ابوالخیر | رباعیات | رباعی شماره ۳۹۲ | واژه جو