ابوالفرخج
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ابوالفرخج . [ اَ بُل ْ ف َ رَ ] (اِخ ) و مخفف آن بلفرخج و بوالفرخج، والوچیدنیست کنیت ابوالفرج را و چنانکه فرخج فرج را و فَرَخْج در فارسی به معنی پلید و زشت است : ای بوالفرخج ساوه همیدون همه فرخج نامت فرخج و کنیت ملعونْت بوالفرخج . لبیبی