ابن الواثق
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ابن الواثق . [ اِ نُل ْ ث ِ ] (اِخ ) ابومحمد عبدالعزیزبن واثق . از قراء. و او قرائت حمزه را از ضبّی فراگرفته . و رساله ٔ او به ثعلب و کتاب قراءة حمزه و کتاب السنن . و کتاب التفسیر از تألیفات اوست . (از ابن الندیم ).