أعین

(اَ یَ) [ ع. ] (ص.)آن که سیاهی چشمش درشت باشد، فراخ چشم.<br>

(اَ یَ) [ ع. ] (ص.)آن که سیاهی چشمش درشت باشد، فراخ چشم.

اعین . [اَ ی َ ] (ع ص ) فراخ چشم . ج، عین (اصله فعل بالضم ). (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (آنندراج ). فراخ چشم . (المصادر زوزنی ). فراخ چشم . مؤنث : عیناء. ج، عین . (مهذب الاسماء نسخه ٔ خطی ). ◄ ذوالعَیَن یعنی آنکه سیاهی چشم وی در پهنی بزرگ باشد. و هی عیناء. ج، عین . (از اقرب الموارد). آنکه سیاهی چشم وی کلان و بزرگ باشد. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). ◄ ما اعینه ؛ چه چشم زخم رساننده است . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء). ◄ (اِ) گاو دشتی نر. ولاتقل : ثوراعین . (منتهی الارب ). گاو دشتی نر. (ناظم الاطباء). گاو نر وحشی . و جنبه ٔ اسم بودن آن غلبه دارد و صفت قرار نمی گیرد. لایقال : ثور اعین . (از اقرب الموارد).

اعین . [ اَ ی ُ ] (ع اِ) ج ِ عَین، بمعنی چشم . اَعیان . عُیون . (منتهی الارب ). ج ِ عین . (ترجمان القرآن ترتیب عادل بن علی ). و رجوع به اعیان شود.

اعین . [ اَ ی َ] (اِخ ) قلعه ایست به یمن . (منتهی الارب ) (آنندراج ). قلعه ای به یمن . (ناظم الاطباء). نام قریه ای است و گفته اند قلعه ایست به یمن، اﷲاعلم . (از معجم البلدان ).

تَجْری بِأَعْیُنِنَا جَزآءً «اعین» جمع «عین» است که یکى از معانى آن چشم، و معناى دیگر آن انسان باشخصیت است; البته معانى دیگرى نیز دارد.(19)