أباریق
/vâže/
لغتنامه دهخدا
( اَ) [ ع. ] (اِ.) جِ ابریق ؛ کوزهها.<br>
فرهنگ فارسی معین
( اَ) [ ع. ] (اِ.) جِ ابریق ؛ کوزهها.
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
اباریق . [ اَ ] (ع اِ) ج ِ ابریق . ظروف سفالینه و جز آن با لوله و دسته . کوزه ها. و ابریق معرب آبریز است .
واژگان فارسی سره واژهدان
آوتابهها، آفتابهها
واژگان قرآن
بِأَکْواب وَ أَبارِیْقَ «اباریق» جمع «ابریق» در اصل، از ریشه فارسى «آبریز» گرفته شده و به معناى ظروفى است که داراى دسته و لوله براى ریزش مایعات است.(4)