یورتگه

یورتگه . [ گ َه ْ ](اِ مرکب ) جای بودن و خانه . (آنندراج ) : لیک اگر یورتگه ز عز سازند هم از او خرگهیت پردازند. سنایی . از پناه حق حصاری به ندید یورتگه نزدیک آن دز برگزید. مولوی . ◄ بعضی به معنی جای و چوکی نوشته . (از آنندراج ). و رجوع به یورت و یورد شود.