ینجه

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

ینجه . [ ی ُ ج َ / ج ِ ] (اِ) یونجه . اسپست . (یادداشت مؤلف ). رجوع به یونجه و اسپست شود.

ینجه . [ ی ُ ج َ ] (معرب، اِ) سعد را به لاطینیه ینجه نامند. (از حاشیه ٔ تذکره ٔ ابن بیطار و یادداشت مؤلف ). رجوع به سعد شود.