یلیل

یلیل . [ ی َل ْ ی َ ] (اِخ ) موضعی است نزدیک وادی صفراء. (منتهی الارب ). موضعی در حوالی مدینه . (دمشقی ). قریه ای است در نزدیکی وادی الصفراء از اعمال مدینه . در اینجا چشمه ٔ بزرگی است که از درون ریگستانی درآید و خیلی پرآب می باشد. به سوی دریا جاری گردد و در حدود ینبع به آن می ریزد. به علت کثرت آب این چشمه را دریاچه (بحیر) نام داده اند. (از معجم البلدان ) : یا صاح انی لست ناس لیلة منها نزلت الی جوانب یلیل . حارثةبن بدر. - فارِس یلیل ؛ لقبی است که عمروبن عبدود را داده اند : عمروبن عبد کان اول فارِس جزع المذار و کان فارِس یلیل . ؟ (از تاج العروس ). - ◄ در زبان فارسی تعبیر و صفت ستایش آمیزی است از پهلوان و قهرمان در داستان پردازی و نقالی، و آن از لقب عمروبن عبدود که در عرب و عجم به شجاعت معروف است گرفته شده است .