یدقه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
یدقه . [ ی َ دَ ق َ / ق ِ ] (اِ) درختی است مانند زردآلو و آن را به عربی خاماء اقطی گویند و میوه ٔ آن را بل خوانند و در مسهلات بکاربرند. (برهان ) (آنندراج ). ◄ دارویی که اَقطی نیز گویند. (ناظم الاطباء). یذقه . و رجوع به اقطی شود.