یار

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا

(اِ.) [ په. ] ۱- دوست، همدم، معشوق. ۲- مجازاً رفیق یک رنگ و موافق. ۳- ناصر، معین. ۴- همراه. ؛ ~ گرفتن در بازی یک یا چند تن از بازیکنان را برای کمک به خود برگزیدن.

مترادف‌ها و واژه‌های مرتبط

جانانه، جانان، دلبر، دلداده، دلدار، محبوبه، محبوب، معشوق، نگار، ول حبیب، خلیل، دوست، رفیق، صدیق، محب صحابه، مصاحب، معاشر، همدم، همراه، هم‌صحبت، همنشین