گیسوی شمشیر

گیسوی شمشیر. [ سو ی ِ ش َ ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب ) صاحب منتهی الارب در ذیل کلمه ٔ کلب آرد: گیسوی شمشیر و بند آن . و در اقرب الموارد در ذیل همین کلمه آمده است : میخ قبضه ٔ شمشیر و به قولی خودذؤابه ٔ (گیسوی ) شمشیر. و شاید منظور رشته ها و منگله هایی است که به قبضه ٔ شمشیر برای زیبایی می بندند.