گیراننده
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
گیراننده . [ ن َن ْ دَ /دِ ] (نف ) نعت فاعلی از گیراندن . کسی که شمع یا آتشی یا چراغی درگیراند. افروزنده ٔ آتش یا شمع یا چراغ .آنکه آتش یا شمعی برافروزد و روشن کند : شمع روشن بی ز گیراننده ای یا به گیراننده ای داننده ای . مولوی .