گیتی شناس

گیتی شناس . [ ش ِ ] (نف مرکب ) شناسنده ٔ عالم . شناسنده ٔ گیتی . مجرب . دنیادیده : مرا از تو آنگاه بودی سپاس ترا خواندمی شاه گیتی شناس . فردوسی . مگر نشنیدی از گیتی شناسان که باشد بر نظاره جنگ آسان . (ویس و رامین ). ◄ بمجاز، جغرافی دان : نخستین طرازی که بست از قیاس کتابی است کان هست گیتی شناس . نظامی .

واژه ثبت‌شده در فرهنگ املایی