گیتی دار
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
گیتی دار. (نف مرکب ) دارنده ٔ گیتی . صاحب و قابض گیتی . گیتی آرای و گیتی بان که به معنی پادشاه باشد. (از بهار عجم ) (آنندراج ). مالک عالم و پادشاه . (ناظم الاطباء) : ز جمله ٔ ملکان جهان که داند کرد هزار یک زان کان شهریار گیتی دار. فرخی . امیر غازی محمود سیف دولت و دین خدایگان جهانگیر شاه گیتی دار. مسعودسعد. بلندهمت و بسیاردان و اندک سال جهان گشای و ممالک ستان و گیتی دار. کمال اسماعیل (از آنندراج ). جاودان گیتی به حکم شاه گیتی دار باد جایگاه بدسگال شاه گیتی، دار باد. کمال اسماعیل (از آنندراج ).
فرهنگ املایی واژهدان
واژه ثبتشده در فرهنگ املایی