گچ کوب
/vâže/
لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم
گچ کوب . [گ َ ] (نف مرکب ) کوبنده ٔ گچ . مردی که گچ نخاله کوبد.آنکه گچ کوبد. و رجوع به گج کوب شود. ◄ (اِ مرکب ) قسمی تخماق برای کوفتن نخاله ٔ گچ . تخماق که با آن کچ کوبند. آلتی وزین و درشت بر دسته استوار کرده که با آن گچ کوبند.
فرهنگ املایی واژه‌دان
واژه ثبت‌شده در فرهنگ املایی