گوش
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(اِ.)<BR>۱- عضو شنوایی.<BR>۲- گوشه، زاویه. ؛ ~از چیزی گرفتن آن چیز را ترک کردن، به آن چیز بی توجهی کردن. ؛ ~ کسی بدهکار نبودن کنایه از: به حرف دیگران توجهی نکردن.<br>
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(اِ.)<BR>۱- عضو شنوایی.<BR>۲- گوشه، زاویه. ؛ ~از چیزی گرفتن آن چیز را ترک کردن، به آن چیز بی توجهی کردن. ؛ ~ کسی بدهکار نبودن کنایه از: به حرف دیگران توجهی نکردن.<br>