واژه جو

گورسم

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

گورسم . [ س ُ ] (ص مرکب ) ستوری که سم آن سم گور را ماند : سیه چشم و گیسوفش و مشک دم پری پوی و آهوتک و گورسم . اسدی . اشقر گورسم چوزین کردی گور بر گردش آفرین کردی . نظامی (هفت پیکر ص ٦٩).

معنی گورسم | واژه جو