گهرمایه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
گهرمایه . [ گ ُ هََ ی َ / ی ِ ] (اِ مرکب ) عنصر. آخشیج : جهان را گهرمایه کردی چهار وز ایشان تن جانور صدهزار. اسدی .
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
گهرمایه . [ گ ُ هََ ی َ / ی ِ ] (اِ مرکب ) عنصر. آخشیج : جهان را گهرمایه کردی چهار وز ایشان تن جانور صدهزار. اسدی .