گهربار
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
گهربار. [ گ ُ هََ ] (نف مرکب ) مخفف گوهربار. ◄ مجازاً گریان : کنونم می جهد چشم گهربار چه خواهم دید بسم اﷲ دگر بار. نظامی . عاشقان زمره ٔ ارباب امانت باشند لاجرم چشم گهربار همان است که بود. حافظ. ◄ کنایه از فصیح و رسا و بلیغ باشد : لفظ گهربار او غیرت ابر بهار دست زرافشان او طعنه ٔ باد خزان . خاقانی . رجوع به کلمه ٔ گوهربار شود.