گهراز
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
گهراز. [ گ ِ ] (اِخ ) دهی است از دهستان خورش رستم بخش شاهرود شهرستان هروآباد. واقع در ١٥٠٠گزی باختری هشجین و ٢٦هزارگزی شوسه ٔ هروآباد به میانه . محلی کوهستانی و هوای آن معتدل و سکنه ٔ آن ٧٦٨ تن است . آب آن از چهار رشته چشمه تأمین میشود. محصول آن غلات و شغل اهالی زراعت و گله داری است . صنایع دستی آنان جاجیم بافی می باشد. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٤).