گنگلاج/vâže/ذخیره واژهاشتراکهمهفرهنگ فارسی معینفرهنگ فارسی معین(گُ گُ) (ص.) کسی که زبانش هنگام حرف زدن میگیرد.واژه قبلی: گنگلواژه بعدی: گنگی